هودا
ما را از همان جنسی ساخته‌اند که رؤیاها را، و حضور کوچک ما را هاله‌ای از خواب فراگرفته‌است
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: سحر - سه‌شنبه ٢۳ آبان ۱۳٩۱

 

من امشب صبح را دیوانه خواهم کرد...

من امشب با فسونی آفتاب هرزه را در خواب خواهم داشت...

من امشب آفتاب دیگری در چاه این کجراه خواهم کاشت...

من امشب جان امشب را، به لب خواهم رساند

                         از زخم هر فریاد...

من امشب خون امشب را

به چشم "آبی تا هر کجا یک رنگ" خواهم ریخت...

من امشب "آبی تا هر کجا گسترده ی یک رنگ" را آبستن

                               خورشیدهای تازه خواهم کرد...

من امشب آفتابی تازه خواهم گشت

                        در ظلمات این بی داد...

 

 

"منوچهر آتشی"

 

پ.ن:

وقتی ثروتمندان جنگ افروزی می کنند،

               فقرایند که می میرند...

 

این سرزمین من است که می گرید...

این سرزمین من است که عریان است...

باران دگر نیامده چندی است...

 

 

 

نویسنده: سحر - شنبه ٦ آبان ۱۳٩۱

 

طلایه دار...

  

 

             ای بزرگ موندنی ... ای طلایه دار روز ...

                       سایه گستر رو سر از گذشته تا هنوز...
   

                ای صدات صدای نور ...تو شب پوسیدنی...

                ای سخاوت غمت بهترین بوسیدنی...


   واسه این شرقی تن داده به باد 

                 تو گوارایی حس وطنی...

     تو شقاوت شب قرن یخی ،تو شکوفایی تاریخ منی...

        

               اگه شعرم زمزمه توی بازار صداست...

               تپش قلبم اگه پچ پچ شاپرکاست...

        تو رو فریاد می زنم ...ای که معجزه گری...

              ای که این شب زده رو به سپیده می بری..



  واسه این شرقی تن داده به باد

              تو گوارایی حس وطنی...

    تو شقاوت شب قرن یخی ،تو شکوفایی تاریخ منی...


  ای تو یاور بزرگ همه قلبای شکسته...

     ای تو مرهم عزیزهر چی دست پینه بسته...

          

     رو کدوم قله نشستی ! تو که دنیا زیر پاته!

     غصه ی دستای خالی ،لرزش پاک صداته!


                اسم تو ،اسم شب من...

                               به شکوه اسم اعظم...

                   متبرک و عزیزی...

مثل سجده گاه  آدم...

 

                                            "ایرج جنتی عطایی"

 

پ.ن: 7 آبان ماه برابر با 29 اکتبر

  "روز جهانی کورش بزرگ "نامگذاری شده است...

 

و متبرک باد نام تو در ملکوت آسمان و زمین...

 

روزی از روزها شبی از شب ها خواهم افتاد و خواهم مرد... اما می خواهم هر چه بیشتر بروم.... تا هر چه دورتر بیفتم... تا هر چه دیرتر بیفتم... هر چه دیرتر و دورتر بمیرم... نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه... پیش از ان که می توانسته ام بروم و بمانم... افتاده باشم و جان داده باشم
کدهای اضافی کاربر :


كد موسيقي براي وبلاگ