هودا
ما را از همان جنسی ساخته‌اند که رؤیاها را، و حضور کوچک ما را هاله‌ای از خواب فراگرفته‌است
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب

 

خانه ام ابری ست
یکسره روی زمین ابری ست با آن.

از فراز گردنه خرد و
خراب و مست
باد میپیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی زن
که تو را آوای نی برده ست دور از ره کجایی؟

خانه ام ابری ست اما
ابر
بارانش گرفته ست.
در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،
من به روی
آفتابم
می برم در ساحت دریا نظاره.
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به
ره ، نی زن که دائم می نوازد نی ، در این دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر
پیش.

 

 بعد نوشت:

شیراز امروز ابری و زیباست...

.

.

.

بگو ابر بباره...می خوام جون بگیرم...

 

 پ.ن:

این شعر را همین حالا بخوان

وگرنه بعدها باورت نمی شود

هنگام سرودنش چگونه دیوانه وار عاشقت بودم

همین حالا بخوان

این شعر را که ساختار محکمی ندارد

و مثل شانه های تو هربار گریه می کنم می لرزد

هربار گریه می کنم

و پیراهن هیچ فصلی خیس تر از بهاری نخواهد بود

که عاشقت شدم...



تاريخ : چهارشنبه ٢٢ آبان ۱۳٩٢ | ٩:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()
روزی از روزها شبی از شب ها خواهم افتاد و خواهم مرد... اما می خواهم هر چه بیشتر بروم.... تا هر چه دورتر بیفتم... تا هر چه دیرتر بیفتم... هر چه دیرتر و دورتر بمیرم... نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه... پیش از ان که می توانسته ام بروم و بمانم... افتاده باشم و جان داده باشم
کدهای اضافی کاربر :


كد موسيقي براي وبلاگ