هودا
ما را از همان جنسی ساخته‌اند که رؤیاها را، و حضور کوچک ما را هاله‌ای از خواب فراگرفته‌است
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب

 

ای ایران...

بسیاری آن را مردمی ترین سرود معاصر در ایران دانسته اند...

 

ای ایران ای مرز پر گهر

ای خاکت سرچشمه ی هنر

دور از تو اندیشه بدان

پاینده مانی تو جاودان

ای دشمن از تو سنگ خاره ای من آهنم

جان من فدای خاک پاک میهنم

مهر تو چون شد پیشه ام

دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما...

سنگ کوهت درّ و گوهر است

خاک دشتت بهتر از زر است

مهرت از دل کی برون کنم

برگو بی مهر تو چون کنم...

تا گردش جهان و دور آسمان به پاست

نور ایزدی همیشه رهنمای ماست

مهر تو چون شد پیشه ام

دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما...

ایران ای خرم بهشت من

روشن از تو سرنوشت من

گر آتش بارد به پیکرم

جز مهرت در دل نپرورم

از آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم

مهر اگر برون رود گلی شود دلم...

مهر تو چون شد پیشه ام

دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما...

 

این قطعه را روح الله خالقی در سال ۱۳۲۳ در آواز دشتی بر روی شعری از حسین

گل گلاب ساخت...

حسین گل گلاب دلیل سرودن این شعر را این چنین بیان نموده:

وقتی در سال ۱۳۲۳ ایران تحت اشغال متفقین بود. بعد از ظهر یکی از روزهای تابستان

در خیابان، شاهد حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان انگلیسی با مردم بودم و از

ناراحتی نمی‌دانستم چه کنم، بی اختیار راه انجمن موسیقی را که تازه تأسیس شده

 بود، پیش گرفتم. وقتی خالقی مرا دید گفت: چرا ناراحتی؟ واقعه را برایش تعریف

کردم. او گفت ناراحتی فایده‌ای ندارد بیا کاری کنیم و سرودی بسازیم.

 این بود که سرود ای ایران خلق گردید...

نخستین اجرای آن، در ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ در تالار دبستان نظامی دانشکدهٔ افسری در

خیابان استانبول دو شب متوالی برگزار شد.

استقبال و تاثیر این سرود باعث شد که وزیر فرهنگ وقت، هیئت نوازندگان را به مرکز

 پخش صدا دعوت کرد تا صفحه‌ای از آن ضبط و همه روزه از رادیو طهران پخش شود.

اجرای اولیه این اثر ملی نایاب است.

 اجرای دیگر، مربوط به سال‌های ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ در برنامه ی گلها است که

 غلامحسین بنان این سرود را خواند.

در سال ۱۳۵۰ نیز اُپرای رادیویی این سرود با همکاری ارکستر بزرگ رادیو تلویزیون ملی

 ایران با رهبری فرهاد فخرالدینی و خوانندگی اسفندیار قره باغی  انجام گرفت.

دو اجرای دیگر از این اثر نیز یکی با صدای حسین سرشار و دیگری با صدای رشید

وطن دوست موجود است.

 

در شصتمین سالگرد ساخت این سرود در مهرماه ۱۳۸۳ارکستر ملی ایران آن

 را در تالاروحدت اجرا کرد که تمامی ۷۰۰ نفر جمعیت حاضر در سالن آن را

همنوا خواندند...

 

درود بر روح پاک حسین گل گلاب ...

درود بر استاد روح الله خالقی و تمام آزاداندیشان ایران...

یادش گرامی ...

 

پ.ن:

هیچ گاه بدون اشک این سرود ملی را نخوانده ام...

گویی برای لرزاندن تارهای دل ماست ...

و تلنگری تا به یاد بیاوریم آن چه را که بوده ایم

و آن چه را که هستیم...

 

 

 

 



تاريخ : شنبه ٢ آذر ۱۳٩٢ | ٩:٤٧ ‎ب.ظ | نویسنده : سحر | نظرات ()
روزی از روزها شبی از شب ها خواهم افتاد و خواهم مرد... اما می خواهم هر چه بیشتر بروم.... تا هر چه دورتر بیفتم... تا هر چه دیرتر بیفتم... هر چه دیرتر و دورتر بمیرم... نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه... پیش از ان که می توانسته ام بروم و بمانم... افتاده باشم و جان داده باشم
کدهای اضافی کاربر :


كد موسيقي براي وبلاگ