عشق یعنی درک بی نهایت انسان...یعنی پذیرفتن هر کس به همان گونه ای که هست...نه به گونه ای ایده آل
بس قدرتمندم... هیچ ندارم کس از من بستاند... هیچ ندارم بلرزم از بیم از دست دادن... هیچ ندارم پنهان کنم در سکوت... یا سراپا چشم باشم از بیم ربوده شدن... می توانم بی پروا بایستم... رودر روی همه ی بادهای جهان... بوزید ای تندبادها! تازیانه های خود را بر من فرود آورید! چه دارم به یغما برید؟ هیچ برای خود نمی برم... که در هم شکنیدم... هیچ برای خود نمی خواهم که به زانویم در آورید... هیچ نیندوخته ام در کاسه ی تهی دستانم که به زنجیرم کشید... آزادم اکنون، با بال ها و رویاهایی رها، بس توانا برای در آغوش گرفتن همه چیز، و تو ای دنیا! هر چه بیشتر از من می ستانی، بیشتر در چنگ منی... و چون از خود دست شویم... بیشتر از هر زمان دیگر متعلق به منی. "بلاگا دیمیتروا" پ.ن: همیشه خاطرات عاشقانه از "نخستین روز... نخستین ساعت...نخستین لحظه و نخستین نگاه و نخستین کلمات" آغاز می شود...همان گونه که سیاست از "نخستین زندان ...نخستین شلاق و نخستین دشنام های یک بازپرس" چقدر اینجا بودن خوبه... دور از هیاهو و بیداد این سنگین روزها... سلام دوستای مهربون بلاگ "هودا" دیروز روز جهانی "زن" بود... ولی اینترنت من قطع بود ...و هر کاری کردم درست نشد...
به هر حال با یه روز تاخیر...این روز رو به همه ی زنان آزاده ی دنیا که در راه آزادی و عدالت می جنگند... به همه ی شیر زنان زجر کشیده ی دنیا که در راه آزادی وطن فرزند دادند...همسر دادند...تبریک می گم... و دوست دارم دست تک تک زنان بی سواد و زحمت کشی که در زندگی جز سختی نکشیدند رو ببوسم... "شیرین عبادی" و "زهرا رهنورد" رو در آغوش بکشم... تا احساس کنم زن ایرانی هنوز زنده است....و نفس می کشه... و هنوز مفهوم آزادی و صحیح زیستن رو فراموش نکرده...
پاره ای از من... همواره در حسرت گرما... و محروم از آن... پاره ای از من... همساز با سپیده ی بردمیده و همواره اسیر سایه های رویا پاره ای از من... سرشار از پر پرواز... و گم کرده سهم خود از آبی آسمان... پاره ای از من... من واقعی ام، با چشمان یک کودک... همراه پرندگان مهاجر، گریزان در دوردست ها... این شعر از"بلاگا دیمیتروا" شاعر توانای بلغاری هست که زندگی خود را وقف دفاع از حقوق بشر و اصلاحات سیاسی کرد... پ.ن: هر روز سبو سبو ز ما برگیرند... تا زود بخشکیم ولی دریائیم...
برهر سبزه خون دیدم...در هر خنده درد دیدم... از هر خون سبزه یی می روید...از هر درد لبخنده ئی... چرا که شهید درختی ست...
| Design By : Night Melody |
