زادروز نیما...

 

خانه ام ابری ست
یکسره روی زمین ابری ست با آن.

از فراز گردنه خرد و
خراب و مست
باد میپیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی زن
که تو را آوای نی برده ست دور از ره کجایی؟

خانه ام ابری ست اما
ابر
بارانش گرفته ست.
در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،
من به روی
آفتابم
می برم در ساحت دریا نظاره.
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به
ره ، نی زن که دائم می نوازد نی ، در این دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر
پیش.

 

 بعد نوشت:

شیراز امروز ابری و زیباست...

.

.

.

بگو ابر بباره...می خوام جون بگیرم...

 

 پ.ن:

این شعر را همین حالا بخوان

وگرنه بعدها باورت نمی شود

هنگام سرودنش چگونه دیوانه وار عاشقت بودم

همین حالا بخوان

این شعر را که ساختار محکمی ندارد

و مثل شانه های تو هربار گریه می کنم می لرزد

هربار گریه می کنم

و پیراهن هیچ فصلی خیس تر از بهاری نخواهد بود

که عاشقت شدم...

/ 14 نظر / 14 بازدید
نمایش نظرات قبلی
روزبه

حالا مهم نیست که تشنه به رویای آب می میریم. از خانه که می آیی ؛ یک دستمال سفید ، پاکتی سیگار ، گزین شعر فروغ و تحملی طولانی بیاور .... احتمال گریستن ما بسیار است !

scarecrow

یه دنیا ممنونم دوست نازنینم ! [بغل]

هیوَر

از فراز گردنه خرد و خراب و مست باید یوش و روزهای ابریش رو ببینین تا این شعر به شکل کامل درک بشه... درود بر روح نیما و زادروزش گرامی لیلا کردبچه هم خوب می نویسه این روزها درود بر سحر عزیز و نوشته ها و یادهای تحسین برانگیزش امیدوارم شیراز بیشتر بباره تا بهار نارنج بهارش بهتر بنوازد...

روزبه

دلتنگی خوشه ی انگور سیاه است لگد کوبش کن لگد کوبش کن بگذار ساعتی سربسته بماند مستت میکند اندوه. (شمس لنگرودی)

روزبه

shaer k shavi khiyaale to yani hokoomate doost

آرش

یادش گرامی وروحش شاد

بابک شمس ناتری

به یاد نیما فرزند کوهستان... او بزرگ بود و اندیشه هایش ماندنی شد...

روزبه

امشب دریاها سیاه‌اند باد زمزمه‌گر سیاه است پرنده و گیلاس‌ها سیاه‌اند دل من روشن است تو خواهی آمد

سونیا

خانه ام ابری است اما ابری که بارانش تویی.. زلالش تویی... مرز نمی شناسد و پایانش تویی.... ای زیباتزینم همه ی حسست ستودنی است[ماچ]

آمد

فقط میتونم [دست][دست]